نوشتن از غم، غم را می برد

این عنوان از مدتی قبل در وبلاگ مانده بود. برایش چند خطی می نویسم.

جوینده نیابنده است. اگر در جستجوی شادی هستی، اینگونه نیست که بروی و شادی را پیدا کنی یا برگردی. خوشبختی هم همینطور است. خوشبختی چیزی نیست، جایی نیست، کاری نیست، کسی نیست. اما نه این که خوشبختی نیست. خوشبختی هست. می تواند از هر جایی سرک بکشد. در هر جایی می تواند باشد اما اگر کفش بپوشی به امید یافتنش، نخواهی یافت. چیزی نیست که در اثر شدت جستجوی تو، بیشتر یافته شود. مثل عشق که برای ما مجهول ماند و راه یافته نشد و همین شد که من شدم راهیافته و صالح شد مجهول. تنها عشق بود که مجهول ماند.

جوینده نیابنده است. که را دیدی که بگوید از پس سختی بسیار دیده که خوشبخت شده؟ یا شاد شده؟ هیچ. جوینده نیابنده است. یک روز تصمیم میگیری که از این نقطه به بعد دیگر خوشبخت هستی یا بدبخت هستی. یه روز تصمیم میگیری که جوینده نیابنده است.

مهدی